O bezmyślności i …

O bezmyślności i …

Posłanie dzieci wcześniej (6-cio letnie) do szkoły to odebranie ich Rodzicom. Przesunięcie (na później) wieku emerytalnego to zabranie starszym ludziom życia w spokoju i radości. Po co rządzący krajem to robią?

Otóż, łatwiej jest rządzić „niewolnikami ” . Rządzący chcą stworzyć takie prawo  i społeczne uwarunkowania by ludzie nie mieli czasu myśleć, tak jak myślą WOLNI LUDZIE. Trzeba więc już małe dzieci przygotowywać w szkole do zawodu a starszych ludzi zamęczyć długim okresem pracy i nie dać wszystkim długo pożyć w spokoju i rodzinnej harmonii.

Komunistyczny system – „globalnie” ludzi rozpijał i terroryzował tych, którzy samodzielnie myśleli (cenzura) – i tak tworzył niewolników. Kapitalistyczny system – „globalnie” zmusza do pracy przez całe życie. „Zapracowuje” ludzi by nie mieli czasu na samodzielne myślenie. Rozkazy w systemie komunistycznym nadchodziły od PR -owców z Rosji. Rozkazy w systemie kapitalistycznym płyną… od Arystokracji z Brukseli?

W obu przypadkach chodzi o to samo – o ułatwienie w rządzeniu i absolutną władzę nad społeczeństwem niewolników przez nie dopuszczenie do rozwoju ich świadomości.Rządzący  chcą  zapracować na „bilet wstępu” do Arystokracji , nie zważając na sprzeciw społeczeństwa.  I cóż zostało z ich kłamliwego przysięgania, że służą narodowi?

A przecież na podobieństwo Stwórcy: mamy żyć twórczo, spokojnie, radośnie i w miłości…

Refleksja …O ewolucyjnym rozwoju człowieka:

Myślenie – np. tzw. zdroworozsądkowe – wywołuje w sercu poczucie wstydu, przy wykonywaniu niektórych samolubnych postępków; z drugiej zaś strony, poczucie spokoju i zadowolenia przy wykonywaniu (względnie) altruistycznych postępków.

Ale rozsądek nie poprzestaje na tym. Zaczyna dzielić postępki na „dobre” i „złe”. Pojawiają się politycy, kapłani – „prorocy” , którzy mówią, że niektóre postępki , zaliczane są do „dobrych” i miłych społeczeństwu lub Bogu, i na odwrót inne (np. jeżeli ktoś odmawia głosowania na polityków lub bywać w świątyni ), uchodzą za „złe” . Te złe nieuchronnie sprowadza na człowieka społeczne potępienie lub karę bożą. Politycy , kapłani – „prorocy”, wymyślają rajskie „igrzyska” lub siedziby, zgodne z pożądaniami wyborców i wiernych oraz piekło których szczególnie się lęka ich „trzoda” – odrzucenie lub potępienie.

Wszystko dzieli się na „dobro” i „zło”, przy czym lista „zła” jest oczywiście znacznie większa. Większa część rzeczy przyjemnych zamieszczona jest w spisie „zła”, dlatego tylko, że sprawia zadowolenie. Również wyliczenie „dobra” zawiera w sobie znaczną liczbę rzeczy niemiłych, gdyż istnieje przekonanie, że Elita Rządzących lub Bóstwo się cieszy , widząc, jak Ich dzieci wykonują czyny dla nich samych przykre i gniewem wybucha, jeśli się im uda sprawić sobie jakiekolwiek zadowolenie. Wymyślają też najrozmaitsze prawa i restrykcje , a kary przeznaczone są dla tego, kto się nie zgadza z ogólnie przyjętą polityką lub z wyznaniem

Rozmowa Władimira Megre z Anastazją (fragment z „Anastazja”)

„… – Co to znaczy “uwolnić myśli”? Przecież myśli ludzkie i tak są “wolne“

– W obecnych warunkach bytu świata technicznego, myśl ludzka jest uwięziona i ujarzmiona ramami uwarunkowań tego świata. Świat techniczny może istnieć tylko pod warunkiem, że myśl ludzka nie jest wolna, lecz ujarzmiona i pozbawiona energii.

– Nie bardzo rozumiem. Każdy człowiek w swoim życiu może o wielu sprawach myśleć. Powiedzieć natomiast nie wszystko można. Są kraje, w których istnieje duża wolność słowa, w innych nieco mniejsza, a myśleć wszędzie wolno o wszystkim, czego zapragniesz.

– To jest iluzja. Większość ludzi jest zmuszona do myślenia o tym samym przez całe swoje życie. Łatwo to zaobserwować, jeśli posegreguje się różne myślowe fragmenty jednego typowego człowieka, żyjącego w naszych czasach, z różnych okresów jego życia, a następnie połączy się w całość jego jednakowe myśli. Takim to prostym sposobem określi się główne myśli społeczeństwa twoich czasów.

– Ciekawe. No, to spróbujmy razem określić te myśli.

– Dobrze. Powiedz, proszę, jaką przyjmiemy średnią długość życia człowieka?

– Czy to jest ważne?

– Nie jest to ważne przy podobieństwach w myśleniu, natomiast liczba ta potrzebna jest do dalszych obliczeń.

– Dobrze. Średnia wieku życia wynosi około osiemdziesięciu lat.

– I tak człowiek się urodził. A dokładnie mówiąc, urzeczywistnił się w swoim świecie materialnym…

– Powiedz po prostu, że się urodził. Jest to bardziej zrozumiałe.

– Dobrze. I to małe dziecko patrzy na świat, który przyjdzie mu poznać. Ubranie, jedzenie i dach nad głową zapewniają mu rodzice. Również ci rodzice swoim zachowaniem, chcąc nie chcąc, przekazują mu swoje myśli oraz postawę wobec otaczającego świata. Widoczny proces poznawania trwa do około osiemnastego roku życia, a przez ten cały czas świat techniczny ma znaczący wpływ na ten młody organizm i narzuca mu “swoja wielkość”. Przez następne sześćdziesiąt dwa lata życia, można przypuszczać, ten człowiek już samodzielnie ukierunkowuje swoje myśli.

– Tak, jest to możliwe, chociaż twierdziłaś, że coś je ujarzmia.

– Mówiłam tak. A teraz podliczymy, jak długo on może sam swobodnie myśleć.

– Zgoda.

– Codziennie człowiek przez określony czas śpi i odpoczywa. Ile godzin człowiek traci, twoim zdaniem, na sen?

– Zazwyczaj osiem godzin.

– Przyjęliśmy jako bazę sześćdziesiąt dwa lata życia człowieka, więc mnożąc je przez osiem godzin codziennego snu oraz dodając lata przestępne, otrzymujemy liczbę 587 928 godzin straconych na sen. Codzienny ośmiogodzinny sen przemienia się w dwadzieścia dwa lata nieprzerwanego snu. Po odjęciu tych dwudziestu dwóch lat od sześćdziesięciu dwóch lat życia otrzymujemy czterdzieści lat czuwania. W czasie czuwania większość ludzi zajmuje się przygotowywaniem posiłków. Ile człowiek, twoim zdaniem, traci na to czasu?

– Zazwyczaj gotują kobiety, ale mężczyźni tak naprawdę muszą więcej czasu stracić, żeby zarobić na produkty.

– No to powiedz, ile konkretnie marnujemy codziennie na to czasu?

– No, jeśli wziąć pod uwagę zakupy produktów, przyrządzanie śniadania, obiadu i kolacji, to myślę, że trzy godziny w dzień powszedni. Jednak nie wszyscy w rodzinie zajmują się przygotowywaniem, reszta je. Pomagają w zakupach, zmywają naczynia -tak że na każdego przypada około dwóch i pół godziny pracy.

– Tak naprawdę znacznie więcej, ale niech będzie. Jeżeli weźmiemy tylko dwie i pół godziny dziennie, pomnożymy je przez ilość przeżytych dni, będziemy mieli 612 42,5 godziny lub 25 517 dni, lub siedem lat. Odejmiemy je od czterdziestu lat i zostaną trzydzieści trzy lata. Żeby mieć jedzenie, odzież i dach nad głową, człowiek żyjący w świecie technicznym powinien wykonywać jedną z niezbędnych dla tego świata funkcji – pracować. Chcę podkreślić, że człowiek musi pracować, zajmować się jakimiś czynnościami nie tylko dlatego, że to lubi, lecz również pracuje na rzecz świata technicznego. Bo inaczej człowiek będzie pozbawiony wszystkiego, co jest ważne w życiu. To ile czasu większość ludzi zmuszona jest tracić na pracę?

– W naszym kraju osiem godzin, od jednej do dwóch godzin na dojazd, ale co tydzień mamy dwa dni wolne.

– No, to spróbuj podliczyć sam, około ilu lat swojego życia człowiek traci na nie zawsze ukochaną przez niego pracę?

– Za długo by liczyć bez kalkulatora. Sama powiedz.

– Ogólnie mówiąc, w ciągu trzydziestu lat bycia czynnym zawodowo człowiek przez dziesięć lat pracuje na kogoś. Dokładniej mówiąc, na świat techniczny. I teraz od trzydziestu trzech lat życia musimy odjąć te dziesięć lat i zostają dwadzieścia trzy lata. Ale czym on się jeszcze zajmuje na co dzień w przeciągu całego swojego życia?

– Ogląda telewizję.

– To ile czasu dziennie?

– Około trzech godzin.

– Te trzy godziny zamieniają się w osiem lat ciągłego spędzania czasu przez ekranem telewizora. Odejmij je od pozostałych dwudziestu trzech lat, a zostanie tylko piętnaście. Ale i tego czasu nie może człowiek przeznaczyć dla siebie. Myśl człowieka jest bierna. Ona nie może przeskakiwać momentalnie z jednej na drugą. Przez jakiś czas myśl analizuje otrzymaną informację.

Ogólnie rzecz biorąc, statystyczny człowiek przez cale swoje życie myśli nad budową świata tylko od piętnastu do dwudziestu minut. Jeden ani razu się nad tym nie zastanowi, inny myśli o tym kilka lat. Każdy może sam to obliczyć, analizując przeżyte lata. Każda jednostka jest indywidualna.

Człowiek jest ważniejszy niż łącznie wszystkie galaktyki, ponieważ jest zdolny do ich tworzenia. Natomiast każdy człowiek jest cząsteczką ludzkiego społeczeństwa, które w całości również można rozpatrywać jako jeden organizm, jedną istotę. Wpadając w pułapkę uzależnienia technicznego, wielka istota Wszechświata zamyka się w sobie, traci prawdziwą wolę, staje się uzależniona. Włącza się mechanizm samozniszczenia.

Inny, różniący się od powszechnego tryb życia prowadzą ludzie mieszkający w osiedlach przyszłości. Myśl ich jest wolna i ludzka, dąży do wspólnego celu i wyprowadza ze ślepej uliczki cała ludzkość.

A galaktyki drżą w radosnym przeczuciu przed łączącym się w jedność ludzkim marzeniem. Stwarzanie i rodzenie się nowego niedługo zobaczy Wszechświat. Wspaniałą, nową planetę zmaterializuje ich ludzka myśl…”

Advertisements

About Sznajder Marcin

Certain man chose several books in the library. He asked the librarian near their receipt how many time would take him reading all. The librarian burst out laughing and said that the gathering counted the thousands of books and the hundred of lives it was enough not on reading all. That man gave up the ones several who he chose, and said then. Some different way has to exist. Marcin - Stuntman and the consultant, the operator of under-water pictures and II the director of films. Graduate of The department Electronics Engineering college of Varsovian.

Posted on 14 listopada 2014, in Uncategorized. Bookmark the permalink. Dodaj komentarz.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: